Antygen kontrolny

Wybranym gattmkiem riketsji zakaża się 7-dniowe zarodki kurze do woreczka żółtkowego. Po 3-4 dniach inkubacji w 310 K (37°C) zarodki oziębia się w lodówce. Podczas zbioru należy odciągnąć żółtko i osobno zebrać woreczki. Woreczki żółtkowe należy dokładnie rozetrzeć i zawiesić w fizjologicznym roztworze soli. Do zawiesiny dodaje się około 50% eteru i wstrząsa przez 60 minut. W eterze rozpuści się część lipidów i strąci część balastowych białek, równocześnie zginą riketsje. Po oddzieleniu się eteru warstwę tę odciąga się i odrzuca. W wodnej fazie pozostanie czysta zawiesina riketsji wraz z tzw. antygenem rozpuszczalnym. Fazę wodną odciąga się ostrożnie znad osadu i wiruje przy 6 tys. obrotów przez 60 min. Otrzymuje się antygen rozpuszczalny w fazie wodnej, którego można używać zarówno do OWD, jak i do opłaszczania krwinek w odczynie hemaglutynacji biernej. W osadzie znajdą się komórki zabitych riketsji, których można używać do odczynu aglutynacji metodą Weigla i do OWD.

c. Odczyn wiązania dopełniacza. Technika wykonania odczynu jest taka sama, jak w innych jednostkach. Różnica polega tylko na zastosowaniu dwóch antygenów, antygenu właściwego (rozpuszczalnego lub zabitych komórek) oraz antygenu kontrolnego.

Antygen kontrolny wytwarza się z tych ‘samych tkanek, woreczków żółtkowych lub hodowli komórek, na których namnażano riketsje. W antygenie tym zawarte są związki nieswoiste, z którymi mogą się łączyć niespecyficzne przeciwciała.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *