Antygenami są zawiesiny

Antygenami są zawiesiny (otrzymane z Wytwórni lub własne) pałeczek Proteus OZ13, OX2 i OXk. Wykonanie zawiesin i odczynu oraz przebieg postępowania jest taki sam, jak przy odczynie Widala. Za odczyn dodatni przyjmuje się miano od 1:200. Metoda ta jest często używana w diagnostyce riketsjoz.

Należy pamiętać, że w około 10-12% przypadków duru plamistego odczyn Weila-Feliksa jest ujemny. Przyczyna tego zjawiska nie jest dobrze znana. Odczyn aglutynacji surowic chorych z odmianami Proteus przedstawiono w tab. 69.

Historia odkrycia podobieństwa antygenowego między rodzajem Proteus i Ric- kettsia jest ciekawa i pouczająca. O odkryciu tym zadecydował przypadek. W 1916 r. Weil i Feliks, przebywając na froncie, leczyli żołnierzy chorych na dur plamisty i równocześnie poszukiwali czynnika etiologicznego tej choroby. Od chorego z moczu wyhodowali pałeczkę odmieńca (Proteus), którą aglutynowała surowica tego samego chorego. Badacze ci przeprowadzili szerokie badania nad tym zjawiskiem. Później okazało się, że oba rodzaje, tj. Proteus i Rickettsia zawierają jeden podobny antygen polisacharydowy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *