Badanie aglutynin dla paciorkowca MG

Diagnostyka. Celem wyosobnienia zarazka pobiera się plwocinę, wymazy lub popłuczyny z jamy nosowo-gardłowej. Po przygotowaniu materiału (sączenie przez ultrafiltry o wielkości porów od 220 do 450 nm, w celu izolacji mikoplazm w przesączu) i odrzuceniu towarzyszącej flory bakteryjnej, można wykonać posiew na pożywkę płynną i na pożywkę stałą, na hodowle komórek lub zakażać zwierzęta laboratoryjne. Zasad-

nicze i dodatkowe elementy postępowania diagnostycznego przedstawiono na ryc. 132 i w tabeli 71. W diagnostyce duże znaczenie mają badania serologiczne. Wykonuje się OWD, badanie poziomu zimnych aglutynin i odczyn neutralizacji. Rzadziej wykonuje się odczyn aglutynacji paciorkowca MG, precypitację w żelu oraz hemaglutynację bierną z taninowymi krwinkami barana.

Badanie aglutynin dla paciorkowca MG ma mniejsze znaczenie diagnostyczne, ponieważ ten typ aglutynin pojawia się w okresie rekonwalescencji. Paciorkowiec MG został wyosobniony z górnych dróg oddechowych człowieka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Promujemy Witryny
Kategorie Blogu
Promujemy Witryny