Chlamydia psittaci

Gatunek ekologiczny składający się z kilku odmian, które w procesie zakażenia są przenoszone głównie drogami powietrznymi powietrzno- -kropełkową, a także (niektóre) drogą pokarmową. Zaliczono tu odmiany wywołujące: papuzicę i chorobę ptasią – ornitozę u człowieka, papuzicę i ornitozę u ptaków dzikich i domowych, ciężkie zapalenie płuc u człowieka, a także zapalenia płuc, zapalenia stawów, zapalenia łożyska, zapalenia mózgu i rdzenia, zapalenia spojówek, ciężkie zapalenia jelit u zwierząt domowych (owce, kozy, bydło, świnie) i u zwierząt laboratoryjnych, takich jak króliki i świnki morskie. Odmiany te mają podobną, a często bardzo zbliżoną budowę antygenową. Są szeroko rozpowszechnione wśród zwierząt, a ludzie najczęściej ulegają zakażeniom od zwierząt-(zawodowe choroby odzwierzęce).

Główny przedstawiciel tej grupy bakterii – zarazek papuzicy został opisany równocześnie przez kilku badaczy (Bedson, Simpson, Western Levinthal, Coles, Lillie – stąd dawne nazwy: Bedsonia lub zarazek LCL) w 1930 r. Nazwa gatunkowa wywodzi się od gr. psittake – papuga. Szeroko rozpowszechniona wśród ptaków i w związku z tym częściej występująca wśród ludzi odmiana (mniej patogenna) powodująca ornitozę została opisana przez Rakego w 1948 r. (stąd wywodzi się jedna ze starszych nazw Rakeia).

Morfologia. Komórki mają wielkość od 200 do 500 nm i są kształtu kulistego lub elipsoidalnego. Ciałka wtrętowe o średnicy 5-10 !.im składają się z dużej liczby ciałek elementarnych, które spostrzega się w zakażonych hodowlach komórek i w układzie siateczkowo-śródbłonkowym zakażonych zwierząt laboratoryjnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *