Dur plamisty

Dur plamisty był chorobą towarzyszącą człowiekowi od najdawniejszych czasów. Zwykle występował epidemicznie podczas klęsk, takich jak: wojna, głód, powodzie oraz w więzieniach. Do połowy XIX w. dla lekarzy dur plamisty nie stanowił odrębnej jednostki, lecz należał do grupy typhus (dur) razem z durem brzusznym, pa- radurami i durem powrotnym. Wydzielono go i opisano w latach 1830-1850. Dopiero w 1911 roku Nicolle, Comte i Conseil udowodnili, że zarazek duru plamistego jest przenoszony przez wszy.

Odkrycie to stanowiło podstawę do zwalczania epidemii duru plamistego. Od tego czasu za pomocą walki z wszawicą zaczęto skutecznie opanowywać tę niebezpieczną chorobę.

W 1919 roku polski uczony, prof. Weigl sztucznie zakaża wszy Rickettsia prowazekii, a w następnych latach wytwarza szczepionkę zabitą. W 1941 roku Cox opracowuje metody hodowania riketsji w woreczku żółtkowym zarodka kurzego. Metoda ta do dziś stanowi podstawę do łatwego otrzymania szczepionki zabitej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *