Inne leptospirozy

W Polsce rejestruje się najczęściej przypadki zachorowań na chorobę Weila. Inne leptospirozy, występujące sporadycznie lub epidemicznie, rzadko są u nas właściwie rozpoznawane ze względu na ich podobieństwo do schorzeń o innej etiologii oraz ze względu na łagodny na ogół przebieg.

Choroba Weila, której czynnikiem etiologicznym jest L. icterohaemorrr hagiae, jest schorzeniem o ciężkim przebiegu klinicznym i śmiertelności od 15 do 30%. Choroba ma początek nagły, charakteryzuje się wystąpieniem dreszczy i gorączki do 313 K (40°C), bólami głowy, mięśni i zaburzeniami żołądkowo-jelitawymi (nudności, wymioty). Około 3 dnia choroby pojawia się żółtaczka, występuje powiększenie śledziony i wątroby oraz zapalenie nerek. Często występuje skaza krwotoczna. Oprócz tej klasycznej postaci, zakażenia L. icterohaemorrhagiae mogą być bezżółtaczko- we, ponieważ leptospirozy charakteryzują się dużym polimorfizmem klinicznym. W Polsce oprócz choroby Weila notowano pojedyncze przypadki

i epidemie tzw. gorączki błotnej, wywoływanej przez Leptospira grippotyphosa i Leptospira sejroe. Schorzenie to także charakteryzuje się dużym polimorfizmem klinicznym. Zawsze jednak jest schorzeniem zaczynającym się nagle wysoką temperaturą, dreszczami, bólami głowy i mięśni, nudnościami i wymiotami. Występuje przekrwienie spojówek, może pojawić się wysypka przypominająca odrę lub płonicę. Na ogół choroba ma przebieg łagodny, trwa około tygodnia. Zakażenia wywoływane przez inne serotypy leptospir są u nas rzadkie. Notowano jedynie pojedyncze przypadki zachorowań na leptospirozy wywoływane przez Leptospira ca- nicola i Leptospira pomona.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *