Krętek pinty (Treponema carateum)

Krętek pinty wykryli w 1938 r. Saenz, Alfonso i Grau’y Triana. Morfologia i hodowla identyczna jak u T. pallidum i T. pertenue. Schorzenie wywołane przez T. carateum, tzw. pinta, występuje endemicznie w okolicach tropikalnych Ameryki. Charakteryzuje się zmianami pierwotnymi w postaci nie wrzodziejących guzków na odkrytych częściach ciała, po których pojawiają się zmiany wtórne (przebarwienia). Po kilku latach, w ostatnim stadium zakażenia, obserwuje się strefy depigmentacji na skórze rąk i nóg. Choroba atakuje populację w każdym wieku, szerzy się przez kontakt bezpośredni (choroba nieweneryczna). Diagnostyka podobna jak w kile. Odczyny serologiczne, jakie stosuje się w kile, wy-padają dodatnio w 60% przypadków okresu wtórnego i 70-100% przypadków okresu trzeciorzędnego.

W leczeniu stosuje się pochodne arsenu oraz antybiotyki (penicylina, tetracykliny). Rodzaj Leptospira W 1886 r. Weil opisał ostrą chorobę zakaźną, której etiologię ustalili w 1915 roku uczeni japońscy Inada, Ido, Hoki, Kaneko i Ito izolując zarazek, który nazwali Spirochaeta icterohaemorrhagiae. W roku 1917 No- guchi, badając japońskie szczepy Spirochaeta icterohaemorrhagiae i szereg szczepów izolowanych w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii od ludzi z przypadków choroby Weila oraz od szczurów, doszedł do wniosku, że szczepy te należy zaliczyć do nowego rodzaju bakterii, który nazwał Leptospira (gr. leptus – szczupły, mały spira – sprężyna, spirala).

Morfologia. Leptospiry mają wygląd zwiniętych sprężynek (15-20 skrętów), których długość może sięgać do 30 ^im, ale zwykle wynosi

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *