Odporność w zakażonym organizmie

Odporność w zakażonym organizmie pojawia się bardzo szybko. Już na trzeci dzień od wystąpienia objawów klinicznych stwierdza się obecność aglutynin we krwi, nieco później, bo piątego dnia, pojawiają się lizyny (dodatni OWD), a po tygodniu wykrywa się precypityny. Miana przeciwciał podnoszą się znacznie i w okresie rekonwalescencji są najwyższe. Później ich poziom nieco się obniża i utrzymuje przez kilka miesięcy lub lat. Odporność utrzymuje się przez całe życie. Ponowne zachorowania zdarzające się po kilkunastu Jatach od pierwszego przebiegają lekko, ambulatoryjnie. x

Diagnostyka. Laboratoryjna diaghostyka ludzkich riketsjoz opiera się na próbach wyosobnienia zarazka z materiału chorobowego oraz na badaniach serologicznych.

-1. Izolacja zarazka. Do wyosobnienia zarazka pobiera się od chorego krew w pierwszych dniach choroby. Krew wstrzykuje się dootrzewnowo świnkom morskim (2-4 ml) lub chomikom syryjskim. Krew chorego można „wysiać” do hodowli komórek kurzych, fibroblastów. Krwią tą można zakazić 7-dniowy zarodek kurzy do woreczka żółtkowego. Po wyhodowaniu zarazek identyfikuje się za pomocą badań cytopatologicznych (barwienie), badań biologicznych (obrzęk moszny u świnek morskich) oraz badań serologicznych z zastosowaniem specyficznej surowicy w odczynie immunofluorescencji. Próby wyosobnienia zarazka stosuje się raczej do celów naukowych lub epidemiologicznych, rzadziej do celów diagnostyki dla potwierdzenia rozpoznania klinicznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *