Riketsja gorączki Q (Coxiella burnetii)

Zarazek został wykryty i opisany przez Derricka w 1939 r. U człowieka wywołuje on odzwierzęcą riketsjozę pneumotropową, nazywaną gorączką Q (ang.: query – niejasny, nieokreślony).

Morfologia. Są to małe, bakteriopodobne, pleomorficzne organizmy o kształcie małych pałeczek, czasem występują też formy ziarniakowate. Zwykle wytwarzają mikrokolonie w cytoplazmie zakażonej komórki gospodarza. Barwią się, podobnie jak inne riketsje, tylko specjalnymi metodami. Pałeczki posiadają wymiary 0,3-0,5XI,6 !?m. Czasem układają się parami lub w krótkie łańcuszki.

Budowa antygenowa szczepów wyosobnianych w różnych rejonach świata jest jednolita. Właściwości fizjologiczne. Zarazki te dobrze rosną w błonach zarodka kurzego i w hodowlach komórek, np. fibroblastów kurzych. Na zakażenie, szczególnie dootrzewnowe, wrażliwe są białe myszki oraz świnki morskie. Znacznie mniej wrażliwe są małpy, psy, króliki i białe szczury oraz tor- bacze (w Australii) i inne gryzonie. Zarazki są bardzo oporne na działanie czynników szkodliwych, takich jak wysuszenie (wytrzymują 4-6 miesięcy), 1% fenol i 0,5% formalina. Wrażliwe są na działanie 2% chloraminy, w tym roztworze giną po 15 min, oraz na działanie wapna chlorowanego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *