Rodzaj Microsporum

Pierwszy opis zawdzięcza się Grubemu w 1924 r., ale największe zasługi w opisaniu tego rodzaju ponosi Sabouraud. Kolonie Microsporum są białe lub żółtobrązowe i brązowe. Wytwarzają spory w postaci makrokonidiów. Są one duże (160-200 fim), wrzecionowate i umiejscowione na końcach grzybni. Microsporum atakuje skórę i włosy, rzadko paznokcie.

Budowa antygenowa. Dermatofity mają antygeny grupowo swoiste i swoiste dla gatunku. Oba są zawarte w trychofitynie, preparacie stanowiącym przesącz płynnej hodowli dermatofitów. Trychofityna może być użyta do odczynów alergicznych, ale z powodu krzyżowych reakcji nie ma większego znaczenia diagnostycznego.

Chorobotwórczość. Niektóre z dermatofitów są chorobotwórcze tylko dla człowieka (Microsporum audouni), inne również dla zwierząt. Naturalne zakażenia spotyka się u psów, kotów, koni, cieląt, krów, owiec, wiewiórek, małp, szczurów i innych. W zakażeniach doświadczalnych najwrażliwsza jest świnka morska, ale można zakazić królika, kota i psa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *