Wrażliwość na leki

Jeśli surowica jest dodatnia z którymkolwiek z serotypów użytych w badaniu wstępnym, w następnym etapie rozcieńcza się ją 1:100, 1:200, 1:400 itd. do 1:50 000 i nastawia się odczyn aglutynacyjny z danym szczepem, ustalając miano aglutynacyjne. Za miano diagnostyczne uważa się

-1:400 i wyżej. Ważne jest kilkakrotne badanie próbek krwi, w kilkudniowych odstępach czasu, celem stwierdzenia wzrostu miana przeciwciał, które mogą osiągać bardzo wysoki poziom (1:12 800, 1:25 000 i wyżej). Ze względu na konieczność utrzymywania w laboratorium do odczynu aglutynacji mikroskopowej, całego zestawu żywych szczepów, których hodowla jest trudna, wprowadzono do diagnostyki odczyn aglutynacji makroskopowej z antygenami formalizowanymi. Odczyn ten jest mniej czuły, aniżeli aglutynacja mikroskopowa i dlatego jest rzadziej stosowany. Przeprowadzono szereg prób nad wprowadzeniem do diagnostyki odczynu wiązania dopełniacza, ale odczyn ten wykazuje jedynie swoistość grupową i każdą surowicę dodatnią należy następnie przebadać w odczy-nie aglutynacji z żywymi leptospirami. Dlatego też jest rzadko stosowany.

Wrażliwość na leki. Leptospiry są wrażliwe na działanie penicyliny, streptomycyny, tetracyklin i erytromycyny. W leczeniu ludzi stosuje się penicylinę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *