Wrażliwość na leki

Wrażliwość na leki. Dawniej stosowane leczenie za pomocą surowicy meningokokowej zostało zastąpione sulfonamido- i antybiotykoterapią. Lekiem z wyboru jest penicylina.

Podstawowe cechy epidemiczne. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych występuje sporadycznie albo w formie epidemii. Na ogół przypadki epidemiczne mają przebieg cięższy od przypadków sporadycznych. Źródłem zakażenia meningokokami jest człowiek chory, ozdrowieniec i zdrowy

nosiciel. Zakażenie szerzy się drogą kropelkową. Meningokoki znajdują się w jamie nosowo-gardłowej u 60-80% chorych na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. U ozdrowieńców drobnoustroje te utrzymują się zwykle od 4 do 6 tygodni po chorobie. Najważniejszą rolę w rozprzestrzenianiu się zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych odgrywają zdrowi nosiciele, u których meningokoki mogą przebywać w jamie nosowo-gardłowej całymi latami. Ilość nosicieli w normalnej populacji w okresie między- epidemicznym, zależnie od środowiska, może wynosić od 2 do 13%, w okresie epidemii zwiększa się wybitnie i osiąga 70-80%. Istnieje pogląd, że wzrost nosicielstwa w okresie międzyepidemicznym do ponad 20% prowadzi do wybuchu epidemii. Zwiększenie nosicielstwa nie jest jedyną przyczyną automatycznie prowadzącą do powstania epidemii zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Jest to zjawisko złożone, zależne od wielu sprzyjających czynników, takich jak: warunki klimatyczne (sezonowe nasilenie epidemii w okresie wiosennym), przeludnienie, hipowita- minozy u ludności oraz zwiększenie zjadliwości zarazków.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *