Wyniki odczytuje się w mikroskopie fluorescencyjnym

Wyniki odczytuje się w mikroskopie fluorescencyjnym z ciemnym polem widzenia. Przeciwciała wykrywane w tym odczynie pojawiają się w surowicy chorych na kiłę najwcześniej około 7-10 dnia po wystąpieniu objawu pierwotnego i osiągają najwyższy poziom w drugim okresie kiły. W okresie kiły narządowej można je stwierdzić w mianach mniej lub bardziej wysokich. Tylko w niewielkim odsetku przypadków mogą zaniknąć samoistnie. Obecnie wprowadzono odczyn immunofluorescencji

do rutynowej diagnostyki, ponieważ jest to odczyn o dużej swoistości. Stosuje się go w celu wykluczenia lub potwierdzenia zakażenia krętkami bladymi (np. w przypadku niezgodności innych odczynów serologicznych z objawami klinicznymi) oraz w przypadkach zdiagnozowanej kiły. W badaniu jakościowym surowic stosuje się tzw. odczyn absorpcyjny FTA-ABS (Fluorescent Treponema Antibody Absorption Test), w którym – oprócz właściwego antygenu: Treponema pallidum Nichols – używamy także antygenu uzyskanego przez rozbicie ultradźwiękami krętków Réitéra. Zastosowanie krętków Réitéra ma na celu wychwycenie (absorpcję) przeciwciał nieswoistych dla kiły. Odczyn ilościowy FTA wykonuje się z surowicami rozcieńczanymi trzykrotnie, począwszy od 1:150, jedynie ze szczepem Nichols.

Wreszcie ostatnim omawianym tutaj odczynem nowoczesnym jest, uważany za najlepszy w serodiagnostyce kiły, odczyn Nelsona-Mayera. Odczynem tym wykrywa się w surowicy chorego immobilizyny, przeciwciała unieruchamiające krętki. Immobilizyny pojawiają się we krwi chorego najpóźniej około 40 dnia od wystąpienia obajwu pierwotnego. Jak i inne przeciwciała, najwyższy poziom osiągają one przy końcu drugiego okresu kiły i są z zasady obecne w okresie kiły narządowej. Jedynie w niewielkim odsetku przypadków ustępują samoistnie. W odczynie Nelsona-Maye- ra do zinaktywowanej surowicy chorego dodaje się zawiesinę żywych krętków bladych (szczep Nichols) oraz komplement. W mikroskopie z ciemnym polem widzenia ocenia się ilość unieruchomionych krętków w stosunku do kontroli. Odczyn ten jest bardzo wrażliwy i bardzo swoisty, wypada dodatnio jedynie w kile, malinicy oraz pincie i stanowi ostateczne rozstrzygnięcie diagnozy w przypadkach wątpliwych. Jest jednak rzadko stosowany, ponieważ jest bardzo pracochłonny i kosztowny, bo żywe krętki można uzyskać jedynie przez pasaże na króliku (szczepienie do- jądrowe). Szczególnie duże znaczenie ma ten odczyn w starych zakażeniach, w których klasyczne odczyny serologiczne mogą wypadać ujemnie oraz w przypadkach fałszywych odczynów dodatnich.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *